Bezokolicznik z 'zu' i bez 'zu'

(INFINITIV MIT ZU UND OHNE ZU)



Kiedy w jednym zdaniu stoją dwa czasowniki, a nie jest to zdanie złożone (czyli spójniki takie jak np. dass, weil, wenn nie dzielą tego zdania) niezbędne jest zastosowanie „zu” przed drugim czasownikiem użytym w zdaniu.


Istnieje grupa czasowników, po których zu nie występuje, są to:


  • czasowniki modalne,

  • helfen

  • sehen

  • lassen

  • hoeren

  • gehen

  • lernen

  • bleiben


Przykłady użycia:


INFINITIV OHNE ZU

BEZOKOLICZNIK BEZ ZU



Matias will eine Cola trinken. Matias chce napić się Coli.


Ich lerne Ski laufen. Uczę się jeździć na nartach.


Er geht schlafen. On idzie spać.


Der Schueler wird dieses Jahr sitzen bleiben. Ten uczeń pozostanie na drugi rok w tej samej klasie.



Przykład użycia:


INFINITIV MIT ZU


BEZOKOLICZNIK Z ZU


Ich versuche das zu machen. Spróbuję to zrobić.





UWAGA!


Gdy drugi czasownik jest rozdzielnie złożony „zu” wchodzi między przedrostek a czasownik bazowy np.


anfangen – zaczynać


anzufangen


COPYRIGHT © ERIM www.erim.pl erim@erim.pl, PORTAL EDUKACYJNY stat4u