Um...zu czy damit?

„Um...zu” i „damit” w tłumaczeniu na język polski oznaczają spójnik „żeby/aby”.


Różnią się natomiast w użyciu w zdaniu.


„UM … ZU”


Ten spójnik możemy użyć, gdy w każdej części zdania występuje ten sam podmiot. Przed „um” stawiamy przecinek, zaś po „zu” czasownik w formie bezokolicznika.


Przykłady:


Er faert mit dem Auto zur Arbeit, um sich nicht zu verspaeten. On jedzie samochodem do pracy, żeby się nie spóźnić.


Ich besuche die Schule, um etwas zu lernen. Chodzę do szkoły, aby się czegoś nauczyć.


Wir gehen zum Stadtzentrum, um kleine Einkaeufe zu machen. Idziemy do centrum miasta, żeby zrobić małe zakupy.


„DAMIT”


Analogicznie tego spójnika używamy jeżeli podmioty występujące w zdaniach są różne. Po „damit” stawiamy przecinek, zaś orzeczenie drugiej części zdania „wędruje” na koniec tego zdania.


Przykłady:


Ich koche, damit meine Mutter sich erholen kann. Gotuje, żeby moja mama mogła odpocząć.


Ich lerne, damit mein Lehrer nicht boese auf mich ist. Uczę się, żeby mój nauczyciel nie był na mnie zły.


COPYRIGHT © ERIM www.erim.pl erim@erim.pl, PORTAL EDUKACYJNY stat4u